امید اشکانی سه شنبه 21 مرداد 1399 08:23 ق.ظ نظرات ()

زعفران گیاهی کوچک و چندساله به ارتفاع ۱۰ تا ۳۰ سانتی‌متر است. از وسط پیاز یا قاعده‌یِ ساقه، تعدادی برگ باریک و دراز خارج می‌شوند. از وسط برگ‌ها، ساقه‌ای گلدار بیرون‌می‌آید که به یک تا سه گل منتهی می‌شود. گل‌ها دارای ۶ گلبرگ بنفش‌رنگ هستند که ممکن است در بعضی واریته‌ها به رنگ گلی یا ارغوانی باشند. گل‌ها دارای ۳ پرچم و یک مادگی منتهی به کلالهٔ سه‌شاخه به رنگ قرمز متمایل به نارنجی هستند. قسمت مورد استفاده این گیاه انتهای خامه و کلاله سه‌شاخه است که به نام زعفران مشهور است و معطر و کمی تلخ است.


سازمان استاندارد جهانی استاندارد ISO  نیز به دلیل اهمیت کیفیت داشتن زعفران، در سال 1993 استانداردی برای زعفران تدوین کرد و نام ISO3632 را بر آن نهاد. استاندارد ISO3632 در دو بخش ویژگی های زعفران و روش تست و آزمون زعفران تدوین شده است. درسال 2010 قسمت دوم از استاندارد زعفران یعنی iso3632-2  مجددا ویرایش شد و استاندارد و گواهینامه اش iso3632-2:2010 نام گرفت. در سال 2011 نیز قسمت اول مجددا ویرایش شد و استاندارد و گواهینامه  مرتبط با آن iso3632-1:2011 نام نهاده شد.

استاندارد iso3632 در ایران توسط سازمان ملی استاندارد ترجمه و شماره 1-259 و 2-259 رادرفهرست استانداردهای ملی بخود اختصاص داده است. استاندارد iso3632 بیانگر روش های اندازه گیری و آنالیز قدرت رنگ و طعم دهی و تعیین درجه خلوص زعفران است.

همانطوری که اشاره شد، سازمان بین المللی استاندارد مجموعه الزاماتی را برای کیفیت این محصول تنظیم کرده که اعمال این الزامات منجر به دریافت گواهینامه ایزو 3632 خواهد شد. این الزامات شامل تست هایی بر روی رنگدانه ، طعم ، عطر ، گل و خاکستر می باشد که زعفران باید حداقل کیفیت را در این چند فاکتور دارا باشد ، چنانچه محصول از کیفیت لازم برخوردار باشد گواهینامه ایزو 3632:2011 به محصول داده می شود.